Herbert Verhaeghe zit samen met de stralende Lissa Lewis voor een gesprek vol warmte, eerlijkheid en mooie herinneringen. Van haar allereerste stappen in de muziekwereld tot groot nieuws over een aankomende kleine telg!
Uitzending 5 april 2026 op MENT55
Herbert 15 jaar later met Lissa Lewis (afl1- dl1) – supergoed gesteund
Er hangt feest in de lucht bij MENT55! We vieren ons 15-jarig jubileum en dat doen we zoals we zijn: met een lach, een traan en héél veel goede muziek. Herbert ontvangt in de studio een stralende Lissa Lewis, die ondertussen al 12 jaar kind aan huis is bij de zender. Het werd een gesprek vol warmte over het prille begin van haar carrière, waarbij MENT haar een gezicht gaf in de muziekwereld. Lissa Lewis: ‘MENT heeft mij altijd supergoed gesteund. Het is door MENT dat ik als artiest een gezicht heb gekregen, wat in onze branche zo belangrijk is.’ Maar we kijken niet alleen terug; we kijken ook hoopvol vooruit. Lissa deelt met ons het mooie nieuws over haar zwangerschap (midden juli verwacht!) en hoe ze geniet van deze bijzondere tijd. Natuurlijk doken we ook in de archieven. We vonden een prachtig fragment uit de oude doos over het moment dat Lissa het ouderlijk huis verliet. Een eerlijk gesprek over de emoties van haar moeder en de band met haar vader.
Herbert 15 jaar later met Lissa Lewis (afl1-dl2) – belangrijkste rol
Op de vraag wie de belangrijkste rol in haar leven heeft gespeeld, geeft Lissa geen één persoon: ze voelt zich gelukkig met een sterk netwerk rondom haar. Haar man Niels (waarmee ze al 12 jaar samen is, haar ouders en goede vrienden spelen elk een grote rol. Met haar ouders deelt ze een bijzondere band, ook op muzikaal vlak. Zij begrijpen haar vak en de wereld waarin ze leeft, iets wat ze met Niels minder hoeft te bespreken, omdat zijn interesses elders liggen.Niels werkt in de haven, een totaal andere wereld. Maar Lissa ervaart dat als een verademing: thuis hoeft het niet altijd over muziek te gaan. Wat ze vooral waardeert, is het vertrouwen in hun relatie. Geen jaloezie, geen achterdocht als een optreden uitloopt. Ze vindt dat een sterke basis essentieel is, en dat ze allebei stevig in hun schoenen staan. Ze leerden elkaar kennen op de lagere school, maar verloren elkaar uit het oog. Op een reünie, rond haar twintigste, zagen ze elkaar terug. Niels maakte indruk door zijn nuchterheid, geen opschepperij, gewoon met beide voeten op de grond. Precies wat Lissa zocht.
Herbert 15 jaar later met Lissa Lewis (afl1-dl3) – verlies
Lissa over verlies en zingen op begrafenissen Het grootste verlies in de afgelopen 15 jaar was voor Lissa Lewis het overlijden van haar grootvader langs vaderszijde, op 17 april 2025. Hij was haar held, in meer dan 30 jaar hebben ze nooit ruzie gehad. Ze hoopt ooit een even hechte band te hebben met haar eigen kleinkinderen. Verder verloor ze enkele kennissen, maar steeds mensen op leeftijd. Ze is dankbaar dat ze weinig jonge mensen uit haar omgeving heeft moeten missen. Opvallend is haar rol als zangeres op uitvaarten. Ze omschrijft dat zelf als “raar om te zeggen”, maar ervaart het als een van de mooiste en dankbaarste dingen die ze doet. Bij de begrafenis van haar eigen grootvader kon ze het niet, daar heeft ze alles in de studio ingezongen, zodat ze het verdriet volledig kon toelaten. Bij anderen zet ze haar emoties opzij en zingt ze live. Ze vindt een zingende uitvaart veel persoonlijker dan een cd, omdat je liedjes kunt brengen die de overledene dierbaar waren. De familie ervaart dat als een groot geschenk.
Herbert 15 jaar later met Lissa Lewis (afl1-dl4) – dromen
In de afgelopen 15 jaar had Lissa heel wat dromen, waarvan een deel inmiddels werkelijkheid is geworden. Eén grote droom was een theatertournee. Die kon ze zo’n twee jaar geleden verwezenlijken, samen met Celine Hermans en Hannelore Neefs, de dochters van Margriet Hermans en Connie Neefs. Drie vrouwen, allemaal in hetzelfde vak, maar het verliep in een sfeer van respect en ze hebben er met veel plezier aan meegewerkt. Een droom die nog op de lijst staat, is spelen in een musical. Dat heeft ze nog niet kunnen afvinken, maar het is iets waar ze zeker van droomt. Ook Het Witte Paard stond al jaren op haar verlanglijstje. Drie jaar geleden kon ze daar eindelijk mee beginnen, en sindsdien heeft ze er al veel producties mogen doen. Tot slot noemt ze ook mama worden als een droom die is uitgekomen.
Herbert 15 jaar later met Lissa Lewis (afl1-dl5) – verandering
Lissa benoemt verschillende grote veranderingen, zowel persoonlijk als professioneel. De eerste grote verandering was het verlaten van het ouderlijk huis. Ze is altijd beschermend opgevoed, wat ze deels als positief ervaart, maar ook als beperkend. Haar start in Het Witte Paard op haar 28e of 29e was daarom een mijlpaal: voor het eerst kon ze dingen echt op eigen kracht waarmaken. Ook als artiest is Lissa Lewis sterk veranderd. Vroeger maakte ze zich druk over elk klein detail, en negatieve reacties van fans hielden haar weken bezig, terwijl ze de vele positieve reacties nauwelijks zag. Nu relativeert ze veel meer: niet iedereen hoeft haar leuk te vinden, en ze leert onderscheid maken tussen terechte kritiek en onterechte commentaar. Nu ze mama wordt, versterkt dat gevoel nog: ze geniet bewuster en maakt zich minder zorgen over onbelangrijke zaken. Professioneel nam ze ook een grote stap door na 8 jaar haar kantoorbaan op te zeggen, bij een bodemsaneringsbedrijf waar ze van 7 tot 12 werkte. Lange tijd combineerde ze dat met haar artiestenleven, vroeg opstaan, snel naar optredens rijden, geen vrije tijd meer. Toen Lissa Lewis ook in Blankenberge begon te spelen en repetities voor Het Witte Paard erbij kwamen, was de combinatie niet langer houdbaar. Ze heeft nog altijd goed contact met haar ex-baas en collega’s, maar is blij dat ze die stap heeft gezet, ze kan zich nu volledig focussen op haar muziekcarrière.
Herbert 15 jaar later met Lissa Lewis (afl1-dl6) – mooiste moment
Lissa over het mooiste moment in 15 jaar: het duet met Rob de Nijs Het mooiste wat Lissa in 15 jaar heeft kunnen waarmaken, is zonder twijfel het duet met Rob de Nijs, opgenomen rond 2017. Ze omschrijft het als onwerkelijk, Rob was iemand die zelden duetten opnam, niet in België en nauwelijks in Nederland. Dat hij dat met haar wou doen, ervaart ze als een grote eer. De single werd apart opgenomen, zij in België, hij in Nederland, maar voor de videoclip kwamen ze wel samen. Daarna kruisten hun paden nog meermaals: op het Schlagerfestival in Hasselt, bij een gastoptreden in de Stadsschouwburg in Antwerpen, en later nog samen in de Lotto Arena. Lissa beschrijft Rob de Nijs als een bijzonder mens: vriendelijk, met de voeten op de grond, en liefdevol. Ze herinnert zich hoe hij haar, toen ze als onbekende toeschouwer in de zaal zat voor zijn concert in Gent, spontaan in de bloemetjes zette. Dat soort attenties maakten diepe indruk. Onlangs ging ze naar de musical over zijn leven, Malle Babbe, en ze lag er, naar eigen zeggen niet snel emotioneel, werkelijk van te huilen. Zijn unieke manier van zingen, elke keer anders en vol ziel, raakte haar diep. Over zijn ziekte en overlijden spreekt ze eerlijk: zijn laatste optreden in het Sportpaleis vond ze schrijnend om te zien. Ze had het gevoel dat het zo niet meer leefwaardig was, en dat zijn heengaan misschien ook voor hemzelf een vorm van rust was. Via zijn ex-vrouw Binda, die de tekst schreef voor Vlinderkind dat Lisa twee jaar geleden opnam, hoorde ze dat er naast moeilijke momenten gelukkig ook nog lichtpunten waren. Rob de Nijs neemt ze voor altijd mee in haar hart.
Herbert 15 jaar later met Lissa Lewis (afl1-dl7) – verwondering
Lissa Lewis over wie haar heeft geïnspireerd Het grootste idool van Lissa Lewis is en blijft Simone Kleinsma, de Nederlandse cabaretier. Ze ontdekte haar via haar zangleraar. Toen ze uitvond dat Simone ook een alt is, net zoals zijzelf, opende dat een wereld voor haar. Daarvóór dacht Lissa Lewis dat musical zingen niets voor haar was, omdat zangeressen als Pia Douwes zo hoog zingen. Simone bewees het tegendeel. Wat Lissa Lewis zo bewondert aan Simone Kleinsma is niet alleen haar stem vol gevoel, maar vooral hoe ze liedjes aankondigt en aan elkaar praat. Die tussenteksten maken dat het publiek met een heel andere beleving naar een lied luistert, iets wat Lissa Lewis zelf ook heeft leren toepassen. Die aanpak inspireert haar droom om ooit een volledige solo theatershow te doen, zoals ze dat van Simone Kleinsma kent. Ook Hugo Sigal en Jacky Lafon noemt ze als mensen waar ze naar opkijkt, vooral omwille van hun discipline. Ze ziet hoe zij maanden op voorhand bezig zijn met een show, van ‘s morgens tot ‘s avonds. Die gedrevenheid en professionaliteit, jezelf verzorgen, kleding, alles rondom het podium, heeft Lissa Lewis van thuis meegekregen en herkent ze bij deze ervaren artiesten. Ze is blij dat ze van die oudere generatie nog zoveel kan opsteken.
Herbert 15 jaar later met Lissa Lewis (afl1-dl8) – spijt
Lissa Lewis over spijt en leren uit fouten Het grootste wat Lissa Lewis achteraf anders zou doen, speelt zich af op professioneel vlak. In haar beginjaren als artiest was ze naar eigen zeggen te braaf, ze volgde te vaak de meningen en beslissingen van anderen, ook al voelde dat niet volledig juist aan. Haar verstand zei dat ze moest luisteren naar mensen uit het vak, maar haar hart ging er niet altijd in mee. Dat heeft zo’n zes à zeven jaar geduurd, en ze belandde uiteindelijk in een diepe put waar ze zelfs aan stoppen dacht. Wat haar terughield, was het besef dat op een podium staan en mensen blij maken met muziek het allerliefste is wat ze doet. Lissa Lewis verklaart die gehoorzaamheid deels door haar beschermde opvoeding: altijd de mening van anderen vragen, altijd luisteren. Pas op haar 29e besefte ze dat ze voor zichzelf moest kiezen. Sindsdien doet ze iets niet als het niet goed voelt, zonder dat ze daarin arrogant wil overkomen, gewoon vanuit eigenwaarde. Haar vangnet in die moeilijke periode, Niels, vrienden, ouders, was belangrijk, maar ook beperkt. Wie niet in de showbizz zit, begrijpt die wereld moeilijk. Bij haar ouders lag het extra gevoelig: zij hebben in 46 jaar carrière nooit managers of platenfirma’s nodig gehad en alles zelf verwezenlijkt. Dat maakte het lastig om bij hen begrip te zoeken voor haar situatie, ook al zijn het schattige mensen. Ze is ondertussen wel dankbaar voor die jaren, want ze heeft er veel van geleerd. En haar advies geldt breed: niet alleen in de showbizz, maar voor iedereen. Als vrienden zeggen dat ze ontevreden zijn met hun job, zegt ze gewoon, je bent hier misschien 80 jaar op deze aardbol, dus ga voor je geluk en doe wat je blij maakt.
Herbert 15 jaar later met Lissa Lewis (afl1-dl9) – toekomst
Lissa over de toekomst: over 15 jaar Op de slotvraag waar ze zichzelf over 15 jaar ziet, hoopt Lissa Lewis vooral nog altijd op een podium te staan. Ze beseft dat dat niet vanzelfsprekend is, maar na 12 jaar goed meedraaien is ze er dankbaar voor. Haar droom blijft theatertournees doen en mensen blij maken met muziek, mensen die even hun zorgen vergeten en genieten van een mooie namiddag of avond. Op persoonlijk vlak lacht ze erom dat ze dan al de mama is van een tiener van 15, met alle bijhorende uitdagingen . Ze voegt er meteen aan toe dat ze zelf ook wel van antwoorden is. Over Muzikantenstad, het langlopende project van haar ouders dat al 29 jaar bestaat, is ze voorzichtig. Zolang haar ouders het zelf kunnen doen, is dat prima. Maar mocht het ooit zover komen, zou ze het niet zomaar laten verdwijnen. 29 jaar bouw je niet zomaar af! Tot slot onthult ze een leuk weetje over haar allereerste videoclip, Gouden Glimlach: die werd opgenomen toen ze nog maar drie weken samen was met Niels.
